Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska w art. 117
nakłada na władze powiatu m.in. obowiązek oceny stanu akustycznego środowiska
dla aglomeracji o liczbie mieszkańców większej niż 100 tys. Na potrzeby oceny
stanu akustycznego środowiska starosta powinien co 5 lat sporządzić mapy
akustyczne. Mapy takie starosta przekazuje, niezwłocznie po sporządzeniu,
zarządowi województwa, wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska i
państwowemu wojewódzkiemu inspektorowi.
Mapa akustyczna powinna składać się z części opisowej i części graficznej.
Część graficzna powinna zawierać w szczególności:
- mapę charakteryzującą hałas emitowany z poszczególnych źródeł,
- mapę stanu akustycznego środowiska, z zaznaczeniem terenów, na których występuje
przekroczenie dopuszczalnych poziomów hałasu, z odniesieniem do miejscowego
planu zagospodarowania przestrzennego,
- mapę terenów
zagrożonych hałasem - terenów dla których przekroczone są poziomy hałasu w
stopniu wymagającym podjęcia przedsięwzięć ochronnych w pierwszej kolejności.
Zgodnie z art. 119.
dla terenów, na których poziom hałasu przekracza poziom dopuszczalny, tworzy się
programy działań, których celem jest dostosowanie poziomu hałasu do
dopuszczalnego.
Mapa akustyczna dla Wrocławia
może nie powstać jednak przed czerwcem 2007 r.,
chociaż zapowiadano jej powstanie na czerwiec 2004 r. Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. o wprowadzeniu ustawy -
Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw. Dz.U. 2001 nr 100 poz. 1085.
w art. 14 wyznaczyła staroście powiatowemu nowy termin na sporządzenie mapy
akustycznej, w aglomeracji o liczbie mieszkańców większej niż 250 tysięcy, do
30 czerwca 2007 r. (pozostałe miasta - do 30 czerwca 2012 r.). Rok później
powinien być ogłoszony program działań ograniczających hałas.
Mapa akustyczna powinna objąć co najmniej 800 punktów pomiarowych w całym mieście. Zrobienie
takiej mapy dla Wrocławia będzie kosztować kilka milionów złotych i zajmie
dwa-trzy lata.
Kwiecień 2004 r. - w Urzędzie Miejskim przygotowywany jest przetarg na opracowanie Systemu Oceny i
Zarządzania Środowiskiem Akustycznym. Prawdopodobnie jeszcze w tym roku
prezydent powoła specjalną komisję przetargową, która rozstrzygnie, kto wykona
mapę. Poprzedni przetarg unieważniono. Zgłosił się tylko jeden oferent, który za
zrobienie takiej mapy zażyczył sobie ok. 3 mln zł.
Krajowy system tworzenia i eksploatacji cyfrowych map akustycznych dużych i
średnich miast dla potrzeb profesjonalnego planowania przestrzennego
i celów szkoleniowych tworzony jest przez Katedrę Podstaw
Systemów Technicznych Politechniki Śląskiej.
http://www.mapyakustyczne.pl/
Z dniem 1 stycznia 2002r. zaczęła obowiązywać
ustawa „Prawo ochrony środowiska", która w dziale V określa wymagania i
zasady działania władz państwowych i samorządowych w zakresie ochrony przed
hałasem. Ustawa nakłada obowiązek dokonywania ocen stanu akustycznego
środowiska jako obowiązkowe dla: aglomeracji o liczbie mieszkańców powyżej
100 tyś. (art. 117) i tworzenie programów działań dla terenów, na których
poziom hałasu przekracza wartości dopuszczalne (art. 119). W art. 118
stwierdzono, że na potrzeby oceny stanu środowiska starosta powiatu wykonuje
pomiary poziomu hałasu na podstawie, których sporządza co 5 lat mapy
akustyczne. Równolegle w roku 2000 Unia Europejska opublikowała dwie
dyrektywy:
- COM (2000) 468 ocena i zarządzanie hałasem
środowiskowym1
- Dyrektywa dotycząca hałasu emitowanego
przez urządzenia pracujące w środowisku zewnętrznym.
Ideą przewodnią
dyrektywy COM (2000) 468 jest opracowanie, we wszystkich państwach
członkowskich UE, map akustycznych, według wspólnej metody, dla
ujednoliconych wskaźników oceny hałasu, w sposób umożliwiający ich
rozpowszechnianie i porównanie.
Mapa akustyczna ma zawierać wszystkie
niezbędne informacje o stanie środowiska akustycznego oraz stanowić podstawę
do opracowania planów działań i strategii redukcji hałasu na poziomie
lokalnym, narodowym oraz UE. Poprzez włączenie akustycznego czynnika
obciążenia środowiska w system zarządzania środowiskiem dąży się do
pełniejszego zapewnienia tzw. zrównoważonego rozwoju (sustainable
deveiopment) nowocześnie rozwijających się państw.
Szerokie dyskusje
prowadzone w środowisku akustyków polskich, zajmujących się problematyką
ekologiczną doprowadziły do stwierdzenia, że krajowe władze samorządowe,
odpowiedzialne za realizację wymienionych postanowień prawnych, są
całkowicie nieprzygotowane do wykonywania tych prac. Potwierdzeniem tego
stanu były przeprowadzane w roku 2001 przetargi na opracowanie map
akustycznych w Warszawie i Wrocławiu, które zostały unieważnione z powodu
rozbieżności metodycznych.
W tej sytuacji
międzyinstytucjonalne konsorcjum, w którego skład wchodzą:
przygotowało projekt celowy pt.
„Opracowanie krajowego
systemu tworzenia i eksploatacji cyfrowych map akustycznych dużych i
średnich miast dla potrzeb profesjonalnego planowania przestrzennego i celów
szkoleniowych"
złożony w końcu grudnia 2001 w Komitecie
Badań Naukowych. Założenia projektu były konsultowane zarówno z środowiskami
naukowymi (Komitet Akustyki PAN), Ministerstwem Środowiska, Państwową
Inspekcją Ochrony Środowiska jak i przyszłymi użytkownikami systemu, którymi
są władze samorządowe większych miast naszego kraju. Wszyscy uczestnicy
konsultacji potwierdzili celowość i wagę podjętego zagadnienia, którego
efektem ma być ujednolicony system tworzenia map akustycznych dużych
aglomeracji miejskich.
Nadrzędnym celem działań konsorcjum jest
opracowanie nowoczesnego systemu wspierającego planowanie i realizację
przedsięwzięć ochronnych dla istotnego składnika obciążenia środowiska jakim
jest hałas, przy uwzględnieniu nowoczesnych zasad ochrony i zarządzania
środowiskiem.
Celem głównym projektu jest opracowanie i
uruchomienie opartego na jednolitej metodyce systemu tworzenia i
eksploatacji map akustycznych miast dla potrzeb planowania przestrzennego,
zgodnego z wymaganiami nowej ustawy o ochronie środowiska i dyrektywy Unii
Europejskiej dotyczącej oceny i zarządzania hałasem środowiskowym.
Według danych UE i Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) z 2000 r. ponad 20%
mieszkańców państw należących do tej organizacji tj. 80 mln osób jest
narażonych w miejscu zamieszkania na hałas o poziomie przekraczającym
wartość uznawaną za bezpieczną (LAeq > 65 dB) a 170 milionów
mieszka w strefach o poziomach hałasu 55 dB < LAeq < 65 dB.
Według ustaleń Instytutu Techniki Budowlanej z lat 1991-1992 (po tym
okresie brak jest szerszych badań tego zagadnienia) na ponadnormatywny hałas
narażonych było ponad 8 milionów mieszkańców Polski a na oddziaływanie
hałasu o poziomach z tzw. przedziału uciążliwości około 15 milionów osób.
Zgodnie z utrzymującym się od wczesnych lat siedemdziesiątych trendem,
liczba narażonych obywateli naszego kraju systematycznie rośnie. Badania
przeprowadzone w stolicy i kilku większych miastach wykazały, że źródłem
narażenia, a coraz częściej zagrożenia, jest przede wszystkim komunikacja
drogowa i kolejowa a w kilku miastach także lotnicza. Znaczenie źródeł
przemysłowych jest drugorzędne.
Uznając jako istotne ograniczenia nakładów finansowych, jakie Polska będzie
mogła przeznaczyć na realizację wymagań przedstawionej we
wprowadzeniu dyrektywy oraz w trosce o prawidłowe wydatkowanie
ograniczonych środków, jakie będą mogły być skierowane na ten cel
przygotowano projekt zakładający:
- Opracowanie jednolitej metodyki sporządzania map akustycznych miast z
wykorzystaniem technologii GIS (Geographical Information System)
jako nowoczesnego narzędzia łączącego cyfrowe mapy kartograficzne terenu
z relacyjnymi bazami danych, zawierającymi kompletne dane do
prognozowania, wartościowania i bieżącej oceny klimatu akustycznego na
danym terenie. Zastosowanie tej techniki zapewni możliwość uwzględniania
zagrożeń akustycznych w planowaniu przestrzennym rozwoju miast, a także
bieżącym zarządzaniu środowiskiem w zrozumieniu norm PN-ISO 14000.
- Dla minimalizacji kosztów przedsięwzięcia, a jednocześnie zapewnienia maksymalnych efektów dla praktyki ochrony
środowiska wybór platformy programowej technologii GIS oparty zostanie o
ankietowe rozpoznanie oprogramowania już stosowanego w najbardziej
zainteresowanych miastach w innych zagadnieniach działalności samorządów
lokalnych. Wybrana platforma programowa zapewniać powinna automatyczne
przenoszenie danych do najczęściej stosowanych systemów w kraju.
- Koncepcja realizacyjna projektu zakłada prowadzenie prac w dwóch warstwach:
- profesjonalno-użytkowej, przygotowującej
ujednolicone procedury obliczeniowe, pomiarowe i informatyczne
z przeznaczeniem do wykorzystania przez zarządy miast,
- szkoleniowej, przygotowującej
wykwalifikowane kadry do wdrażania, eksploatacji i dalszego rozwoju ( w
tym aktualizacji) map akustycznych, a także rozpowszechniania informacji
w Internecie.
-
Zakres koniecznych do wykonania prac wymaga
jednoczesnej i stałej współpracy kilku wyspecjalizowanych zespołów
badawczych. W tym celu postanowiono utworzyć konsorcjum.
-
Realizacja
projektu wymaga współpracy wielu zespołów roboczych zlokalizowanych w
różnych częściach kraju, jak również potencjalnie za granicą. Jednocześnie
konieczne jest zapewnienie dostępu do tworzonych baz danych zarówno do
odczytu, jak również w celu aktualizacji i tworzenia nowych baz.
Oczywistym jest, że przy tak rozległym geograficznie i osobowo
przedsięwzięciu niemożliwe jest centralne sterowanie zawartością.
Naturalnym rozwiązaniem tego problemu wydaje się być wprowadzenie
mechanizmów pracy grupowej, które z jednej strony zapewnią spójność
informacji, z drugiej zaś jej autentyczność i bezpieczeństwo dostępu. Ze
względu na efektywną pracę realizatorów projektu zarówno na etapie
opracowywania koncepcji, jak też i zbierania danych dla zminimalizowania
kosztów przewiduje się wykorzystanie systemu internetowej komunikacji
głosowej, jak również w uzasadnionych przypadkach wideokonferencji.
- Doświadczenia i dotychczasowe osiągnięcia
uczestników konsorcjum w przedmiocie objętym projektem, a także ich
formalne kontakty z wiodącymi placówkami krajów UE umożliwiają już od
początku jego realizacji synchronizację prac własnych z pracami unijnymi,
zarówno poprzez pozyskiwanie informacji jak i przekazywanie własnych
ustaleń i propozycji. Wykorzystane zostaną istniejące porozumienia i umowy
instytucji uczestniczących w konsorcjum, a także fakt przynależności
poszczególnych osób do specjalistycznych organizacji międzynarodowych tj.
Europejska Federacja Towarzystw Akustycznych (FASE), Międzynarodowe
Kongresy Akustyczne (ICA), a także bilateralne porozumienia Polskiego
Towarzystwa Akustycznego i Komitetu Akustyki PAN z podobnymi organizacjami
krajów UE.
Ustawodawstwo
krajowe /powrót/
Nowo uchwalona
ustawa "Prawo
ochrony środowiska" w dziale V określa wymagania i zasady działania
władz państwowych i samorządowych w zakresie ochrony przed hałasem. Ustawa
nakłada obowiązek dokonywania ocen stanu akustycznego środowiska jako
obowiązkowe dla: aglomeracji o liczbie mieszkańców powyżej 100 tys. (art.
117) i tworzenie programów działań dla terenów, na których poziom hałasu
przekracza wartości dopuszczalne (art. 119). W art. 118 stwierdzono, że na
potrzeby oceny stanu środowiska starosta powiatu wykonuje pomiary poziomu
hałasu na podstawie, których sporządza co 5 lat mapy akustyczne.
W dalszym ciągu tego artykułu wymieniane są dokumenty wchodzące w skład mapy
akustycznej.
Obejmują one w części opisowej:
-
charakterystykę obszaru podlegającego
ocenie,
-
identyfikację i charakterystykę źródeł hałasu,
-
uwarunkowania akustyczne wynikające z
miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,
-
metody wykorzystane do dokonania oceny,
-
zestawienie wyników badań,
-
identyfikację terenów zagrożonych hałasem,
-
liczbę ludności zagrożonej hałasem,
-
analizę trendów zmian stanu akustycznego
środowiska,
-
wnioski dotyczące działań w zakresie
ochrony przed hałasem.
Natomiast w części graficznej:
- mapę charakteryzującą hałas emitowany z poszczególnych źródeł,
- mapę akustycznego środowiska z
zaznaczeniem terenów, na których występuje przekroczenie dopuszczalnych
poziomów hałasu z odniesieniem do miejscowego planu zagospodarowania
przestrzennego,
- mapę terenów zagrożonych hałasie,
- mapę przedstawiającą przewidywane
rezultaty działań zapobiegawczych.
Wymienione dokumenty stanowią dla władz
powiatu podstawę tworzenia programów naprawczych określonych w artykule 110.
Ustawa nakłada na organy administracji publicznej obowiązek udostępniania
każdemu informacji o środowisku i jego ochronie znajdujące się w ich
posiadaniu (Art. 19 Dział IV). Dotyczy to m. in. decyzji o dopuszczalnych
poziomach hałasu przenikającego do środowiska, wyników prac badawczych i
studialnych z zakresu ochrony środowiska, projektów, koncepcji
zagospodarowania przestrzennego wraz z oceną skutków oddziaływania na
środowisko. W ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w Art.14
stwierdza się, że w planie lokalnym określa się wymagania wynikające z
potrzeb ochrony środowiska. W przypadku środowiska akustycznego i wymagań w
zakresie jego ochrony i kształtowania podstawową dokumentacją istniejącego
lub prognozowanego stanu jest mapa akustyczna.
Ustawodawstwo
Unii Europejskiej - dyrektywy
Podstawowym dokumentem dotyczącym oceny i zarządzania hałasem w środowisku jest
Dyrektywa Unii Europejskiej
EU Environmental Noise Directive 2002/49/EC z dnia 21.05.2002r.
W roku 2000 Unia
Europejska opublikowała dwie dyrektywy:
- COM (2000) 468 ocena i zarządzanie hałasem
środowiskowym1
- Dyrektywa dotycząca hałasu emitowanego
przez urządzenia pracujące w środowisku zewnętrznym2.
Jako podstawowe kierunki działań cytowane
dyrektywy określają:
- Poprawę stanu wiedzy w zakresie zagrożenia
hałasem, a w tym:
- Zgromadzenie dokładniejszych informacji na
temat stanu środowiska akustycznego, bez których niemożliwe jest
prowadzenie skutecznych działań. Stwierdzono, że dotychczasowe dane są
niewystarczające. Pomiary poziomów ekspozycji na hałas są na ogół
wyrywkowe, dane są uaktualniane w rzadkich, nieregularnych odstępach czasu
lub szacowane przy pomocy uproszczonych modeli obliczeniowych,
- Umożliwienie porównania danych, na temat
środowiska akustycznego, z różnych krajów i miast, monitorowanie hałasu
oraz udostępnienie opinii publicznej informacji o stanie zagrożenia
hałasem.
- Poszukiwanie nowych rozwiązań technicznych
mających za zadanie redukcję emisji hałasu.
- Propagowanie idei wymiany doświadczeń
między władzami lokalnymi w państwach Unii Europejskiej.
- Powiązanie problemów ochrony środowiska
przed hałasem z procesami planowania przestrzennego3.
Ideą przewodnią
dyrektywy COM (2000) 468 jest opracowanie, we wszystkich państwach
członkowskich UE, map akustycznych, według wspólnej metody, dla
ujednoliconych wskaźników oceny hałasu, w sposób umożliwiający ich
rozpowszechnianie i porównanie. Mapa akustyczna ma zawierać wszystkie
niezbędne informacje o stanie środowiska akustycznego oraz stanowić podstawę
do opracowania planów działań i strategii redukcji hałasu na poziomie
lokalnym, narodowym oraz UE1,3. Poprzez włączenie akustycznego
czynnika obciążenia środowiska w system zarządzania środowiskiem dąży się do
pełniejszego zapewnienia tzw. zrównoważonego rozwoju (sustainable
development) nowocześnie rozwijających się państw.
Inne dokumenty
międzynarodowe /powrót/
W praktykę ochrony
środowiska od połowy lat dziewięćdziesiątych wprowadzany jest pakiet norm
ISO 140004 określający zasady
postępowania chroniącego i poprawiającego stan środowiska życia człowieka
przez działania objęte nazwą zarządzanie środowiskiem. Normy odnoszą się do
części ogólnego systemu zarządzania, która obejmuje strukturę organizacyjną,
odpowiedzialność, zasady postępowania, procedury i utrzymanie polityki
środowiskowej. System zarządzania środowiskiem stanowi wewnętrzne narzędzie
ułatwiające kierownictwu zainteresowanej organizacji (niezależnie od
wielkości i zasad funkcjonowania) nadzór nad podległymi (realizowanymi)
procesami w aspekcie wpływu na środowisko, ocenę efektywności podejmowanych
działań środowiskowych oraz umożliwiające ocenę realizacji założeń polityki
środowiskowej. Podstawą efektywnego działania w świetle omawianego pakietu
norm jest informacja dostarczana w sposób systematyczny i ujednolicony co do
treści i formy.
"Przewodnik "dobrej praktyki" w
zakresie realizacji strategicznych map akustycznych i opracowywania danych
niezbędnych do oceny ekspozycji na hałas." (pdf)
1
COM(2000)468 final, Directive of the European Parliament and of the Council relating to the Assessment an Management of Environmental Noise
2
Directive on Noise Emission by Equipment for Use Outdoors
3 Rabiega M., Rudno-Rudzińska B., Rudno-Rudziński K., Jaroch A.: Polityka hałasowa Unii Europejskiej. Mat.XXIX Zimowej Szkoły Zwalczania Zagrożeń Wibroakustycznych Wisła 2001
4 PN-EN ISO 14000-1998 Systemy zarządzania środowiskowego.